donderdag 8 januari 2015

3000 boeken

Ongeduldig wacht ik op en telefoontje van de drukker. Ze zouden me bellen zodra de vrachtwagen met boeken richting Antwerpen zou vertrekken. Rond half tien. Een beetje zweterig kijk ik naar mijn iphone en merk dat de batterij plat is. Hij zit nog maar net aan de lader of het ding laat me opgeladen weten dat ik twee oproepen heb gemist inclusief een bericht met verzoek naar de drukker te bellen. Goed nieuws, ze zijn vertrokken. Het wordt een lang uur.

Om iets voort elf staan er twee vrachtwagens voor de deur, eentje met elf paletten vol "Hou Van Haar" een tweede leeg. Die tweede vrachtwagen begrijp ik niet, maar ik laat het voorbij gaan. De paletten worden vlak voor de deur afgeleverd en dan is het aan ons. Met vijf mensen dragen we de dozen naar binnen. Voorzichtig alsof het breekbare eitjes zijn. In elke doos zeven boeken met zeven hoofdstukken, het stemt tot nadenken.

Ik probeer mij te bedwingen om niet onmiddellijk een doos te lijf te gaan, maar dat lukt niet. Met bibberende handen doe ik ze open. De ontdekking van een schat. Vlak voor me. De zilveren letters van de cover glanzen me toe en maken me nu al blij. Voorzichtig neem ik het bovenste en eerste exemplaar eruit. Koesterend. Vertederend. Wanneer ik voel hoe degelijk en stevig de kaft is weet ik dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Een dun laagje plastiek is het enige wat mij nu nog van mijn eerste boek scheidt. Voorzichtig maak ik het open. Zeer voorzichtig zodat ik het zeker geen pijn kan doen. Tergend langzaam, om de spanning nog wat te reken, haal ik het er eindelijk af en voel ik het voor het eerst.



Mijn boek. De geur kietelt heerlijk in mijn neus. Een aroma van inkt, papier en nieuw bedwelmt me zachtjes. Zalig. Als een huid die vraagt om aangeraakt te worden, bevoeld en gestreeld wil worden, ligt het boek in mijn handen. Wanneer ik het voorzichtig open sla, zie ik het direct. Het papier is perfect. Stevig, zwaar een tikkeltje gelig. Perfectie. Beter dan ik het mij had voorgesteld. Een warm gevoel vult mijn hart. Ik druk het rode hart tegen het mijne. We zijn bij elkaar. Verenigd voor altijd.

"Ik heb het gedaan!" Ik heb een boek in de wereld gezet. Trots. Terwijl er ondertussen verder volop dozen worden uitgeladen, laat ik het allemaal binnen komen. Dit is waar ik zolang naar heb uitgekeken. De volgende stap. Het worden drie lange weken tot de boeklancering op 1 februari 2015.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten