zondag 1 november 2015

Ik, Peter Platel, een burn-out?!

Dinsdag zes oktober rond twee uur 's ochtends gebeurde het. Het vat was vol. De druppel die de emmer deed overlopen viel. Ik word met een shock wakker.  Mijn hersenen splijten open. Een elektrisch geladen oorverdovende donderslag met veel geknetter maar zonder bliksem. Pikzwarte duisternis. Paniek, totaal verlies van controle over mijn lichaam en geest. Mijn gedachten spatten als een vuurwerk zonder kleur alle kanten op. Een explosie die niet de lucht in gaat maar een put graaft naar een ongekende diepte. Zwarter, dieper en beangstigender dan alles wat ooit voorafging.
Ik hoor de troostende stem van Luc in de verte, overstemd door gehuil en een niet te stoppen stroom van tranen. Een verdriet waarvan ik niet besef waar het vandaan komt, maakt zich van mij meester. Ik weet niet meer waar en wie ik ben. Plots wordt alles stil.

's Anderendaags.
Het lukt me niet om een lepel naar mijn mond te brengen om iets te eten. Mes en vork gebruiken is bijna onmogelijk. Praten stopt. Elke vraag wordt met tranen beantwoord. Ik wil vluchten maar heb de kracht niet en weet niet waar naartoe.
Luc's zachtheid en begrip zijn mijn enige houvast. Alles is weg. Ik weet het niet meer. Voor, achter, boven, onder, links, rechts, vooruit, achteruit hebben geen betekenis. Ik wil enkel nog slapen. Niet meer weten.

"Een stevige burn-out met depressie," klinkt de stem van de dokter in de verte. Ik begrijp er niets van. Ik? Een burn-out? Een depressie? Uitgeput en kapot huil ik mezelf in slaap. Valium doet wat valium doet. Ozon help bij beetjes. Buiten zijn in de natuur voelt goed. Praten valt me zwaar. Mensen voelen bedreigend.
Een emotionele rollercoaster raast door mijn brein. Zingeving? Schuldgevoel? Invulling? Bijdragen? Waarom? Met wie? Hoe nu verder? Vragen zonder antwoorden bouwen een gevangenis van onoverkomelijke muren.

Ondertussen zijn we een maand verder.
Ik heb de boodschap begrepen. Mijn lichaam heeft me duidelijk laten weten dat teveel teveel is. Zelfs voor mij, de onvermoeibare werker die alles aan kan en alles goed voor mekaar heeft. Dit kon mij niet overkomen. En toch...

Bescheidenheid en dankbaarheid voor deze ervaring leren mij nu elke dag iets bij.
Ik weet dat het weer goed komt.
Het wordt een hele uitdaging.
Tijd, geduld, vriendschap en liefde doen hun werk.
Vallen doen we allemaal.
De kracht zit in het opnieuw opstaan.

19 opmerkingen:

  1. Heel veel beterschap neem de tijd om te herstellen!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jij zal de kracht zeker vinden met de lieve Luc en de zachte Lunes rond jou en stap voor stap komt alles goed ! Wij houden van je ! En je weet als ik iets voor je kan doen ... Bel me schrijf me laat me maar iets weten xxxx

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hey Peter,
    Je bent een fantastische man, je hebt een prachtige echtgenoot. Ook sterke, hardwerkende en enorm enthousiaste mensen kunnen even door een diepe put geraken....Probeer nu even te luisteren naar je lichaam, te genieten van de kleine dingen die je gelukkig kunnen maken en vooral, gun jezelf rust, rust, rust. Ik denk aan jullie xxx

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Lieve Peter,
    Ik zag het aankomen, maar had ik je verwittigd, je zou niet geluisterd hebben.
    Want dat gaat nu zo eenmaal met depressies.
    Wat ik nu weet, is dat ieder mens met welbepaalde gaven op de wereld gekomen is, om deze te benutten en er anderen mee te plezieren.
    Jij bent gezegend door reeds op jonge leeftijd te weten wat voor jou geschikt was. Sommige mensen komen er gedurende één mensenleven zelfs niet achter. Tijdens de schrijfweek vroeg ik me af waarom jij eigenlijk zo persé een boek wilde uitbrengen, terwijl je al een top haarkapper bent en gezegend met meerdere kapperszaken. En dan ook nog eens je mooie project in Nepal.
    Horende wat er allemaal bij kwam kijken, bij de uitgifte van zo'n eigen boek, wist ik dat dit allemaal teveel voor mij was op dit moment in mijn leven en besefte dat ik tevreden diende te zijn met wat er al was, nl. mijn schilderkunst.
    Dat is wat jij over het hoofd gezien hebt : alles wat er al was en waarvoor je dankbaar diende te zijn. Het boek was niet nodig. Je verlangen naar méér heeft je nu halt toegeroepen. Jij hebt, zoals ieder ander mens, alles gekregen om gelukkig te zijn, maar de levenskunst is om dit in te zien en dankbaar te blijven met wat is. De kunst is om je gedachten te trainen zodat je positieve kant je negatieve kant overheerst, zodat je tevreden blijft en erop kunt vertrouwen dat het allemaal is zoals het dient te zijn.
    Bekijk je depressie niet als ziekte, maar als zegening.
    Het is je lichaam die je een halt toeroept. Je mooie lichaam die voor jou zorgt, zelfs als jij nagelaten hebt voor jouw lichaam te zorgen.
    Je eigenliefde is onvoorwaardelijk en bestaat enkel en alleen uit liefde.
    Nu is enkel het moment gekomen om terug te leren luisteren en enkel te doen wat goed voor je is en niet wat je denkt dat je moet doen.
    Je innerlijke gids staat klaar voor jou om jou de weg naar heling te wijzen. Het enige wat je te doen staat, is te luisteren, via meditatie.
    Tracht toch nog zoveel als mogelijk je hart te laten spreken voor anderen in nood, want dat is voeding voor je ziel en brengt je positiviteit.
    Herken je grote gave, kijk naar wat er in je leven is, wie je bent en wat je reeds verwezenlijkt hebt en blijf in jezelf geloven !
    Kijk naar je daden, erken waar je uit de bocht gegaan bent en vergeef jezelf.
    We maken allemaal fouten. En deze zijn er enkel om van te leren en spiritueel te groeien.
    Hou van Haar dient nu eens goed te houden van zichzelf !
    Inge H.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Alles wat gebeurt is een deel van het pad en het pad is het doel op zich. Pema Chödrön

      Verwijderen
  5. Alles komt inderdaad goed Peter! Blijf geloven in jezelf want je bent een schat! dikke zoen X

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Liefste Peter ... alles wat je hier schrijft is precies hetzelfde als wat ik anderhalf jaar geleden meemaakte. Ik moet je dus niet zeggen hoe het voor mij was. Mijn enige raad die ik je kan geven is de dingen doen die je al doet ; rondlopen op je blote voeten in het gras, in de herfstbladeren van het bos gaan rondhollen als een kind, en rust, RUST, en nog eens R U S T ! Dwz : NIETS maar dan absoluut NIETS doen dat moet of niet moet. Ik weet dat dit onmogelijk klinkt maar doe het gewoon en aan de hand van de hoeveelheid rust bepaalt je lichaam wanneer het weer aan de slag kan. En met je lichaam, je geest en wil en alles meer. Je hebt gelukkige vele lieve mensen rond jou die van je houden en die nu wat extra hun best moeten doen opdat jij NU ABSOLUUT NIETS moet doen. Een boekje waar ik "iets" aan had is : Intermezzo Italiano van Thomas Siffer (verkrijgbaar bij iTunes o.a.) over en hoe hij zijn burn-out verwerkte.

    ... love ya buddy.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Peter, wat voel ik met je mee...héél blij dat je bij ons markant/Wervik te gast was! Jullie zijn een geweldig koppel, een keitoffe gast en entertainer. Beiden super!
      Je boek is uit gelezen...mooi!
      Ik wens je het allerbeste en veel rust, dan krijgt alles opnieuw zijn plaats terug!
      Bedankt en lieve groeten.
      markant/Wervik Mia

      Verwijderen